Bądź bezpieczny. Przygotuj się!
Marcin Kowalski, przewodniczący Krajowego Zespołu Koordynacyjnego ds. Ratownictwa i Ochrony Ludności PCK, odpowiada na pytania Rafała Górskiego, redaktora naczelnego Tygodnika Spraw Obywatelskiego.
Nie zawsze możemy przewidzieć zagrożenie. Zawsze możemy być na nie lepiej przygotowani.
Polski Czerwony Krzyż
Wyjście bez szwanku z sytuacji kryzysowej w 90% zależy od stanu psychicznego, a tylko w 10% od działania i dostępnego sprzętu.
„Gdy rozpęta się piekło. Poradnik survivalowy na czas kataklizmu”, Cody Lundin
Zamożność i egoizm dały mu poczucie bezpieczeństwa, które zawodzi przy pierwszym napotkanym zagrożeniu. Dopiero wtedy człowiek dostrzega, że zdobycze cywilizacji osłabiły go fizycznie i psychicznie, przytępiły naturalne instynkty, czyniąc go bezbronnym, nieraz w banalnej sytuacji. Nie wiadomo, dlaczego uważał on zawsze, że nieszczęścia mogą zdarzyć się tylko innym.
Jacek Pałkiewicz, „Jak żyć bezpiecznie w dżungli miasta”
- Co by się z nami stało, gdyby jutro przestało działać to, co dziś uważamy za oczywiste – prąd, internet, telefon, bankomaty, sklepy, transport? Czy jako obywatele jesteśmy na taki dzień przygotowani i czy możemy liczyć na to, że państwo będzie przygotowane razem z nami?
- Przyzwyczailiśmy się, że możemy zapłacić telefonem albo kartą. Czy gotówka powinna wrócić do naszego domowego planu bezpieczeństwa? Ile pieniędzy powinniśmy mieć pod ręką na wypadek kryzysu i czy państwo powinno zachęcać obywateli do używania gotówki?
- Gdzie kończy się odpowiedzialność obywatela, a zaczyna odpowiedzialność państwa? Czy hasło „bądź bezpieczny, przygotuj się” nie niesie ryzyka, że odpowiedzialność za bezpieczeństwo zostanie przerzucona na ludzi, podczas gdy to państwo powinno zapewnić sprawny system ochrony ludności i pomocy w kryzysie?
- Jak się przygotować? A co z tymi, którzy nie mają możliwości przygotować się tak, jak zakładają poradniki? Samotny senior, osoba z niepełnosprawnością, rodzina bez oszczędności, osoba mieszkająca samotnie – czy system ochrony ludności uwzględnia ich sytuację? Kto ma ich odnaleźć, ewakuować i zapewnić im pomoc?
- PCK działa tam, gdzie kryzys przestaje być teorią. Czego nauczyły pana realne akcje pomocowe o tym, jak państwo i społeczeństwo radzą sobie w sytuacjach nadzwyczajnych? Gdzie widzi Pan największą różnicę między tym, jak przygotowanie do kryzysu wygląda na papierze, a tym, jak wygląda w rzeczywistości?
- W czasie kryzysu ludzie potrzebują nie tylko pomocy, ale przede wszystkim wiarygodnej informacji. Jeśli przestanie działać internet, telefon i część infrastruktury, a w mediach społecznościowych pojawią się sprzeczne komunikaty i dezinformacja – skąd obywatel ma wiedzieć, komu zaufać? I czy jesteśmy przygotowani również na taki kryzys zaufania?
- Jakiego ważnego pytania nikt panu jeszcze nie zadał w temacie, o którym rozmawiamy? I jaka jest na nie odpowiedź?
