Rady pracowników. O dialogu społecznym w Polsce.

Rady pracowników. O dialogu społecznym w Polsce.

„Hala produkcyjna jednego z polskich zakładów. Przewodniczący rady pracowników, jeden z najstarszych stażem, w imieniu kilkudziesięciu pracowników prosi o spotkanie z kierownictwem ws. podwyżek. Menedżer podchodzi do jego miejsca pracy i zrzuca ze stołu hebel. Następnie mówi do pracownika: „Podnieś to”. W hali zapada cisza. „Podnieś to!” — słychać krzyk młodego absolwenta studiów zarządzania. Stary człowiek schyla się i podnosi hebel…

Gdy piszę te słowa, przechodzą mnie dreszcze, oczy wilgotnieją, a duch walki nabiera siły. Tę historię opowiadam, kiedy ludzie pytają, dlaczego zajmuję się radami pracowników.

Unia radzi

7 kwietnia 2006 roku Sejm uchwalił ustawę o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji. Wdrażała ona dyrektywę 2002/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Europejskiej z dnia 11 marca 2002 roku, której celem była intensyfikacja w krajach członkowskich UE dialogu pomiędzy pracodawcami a pracownikami.

Ustawa inicjuje powstawanie w polskich firmach rad pracowników, które są nowym podmiotem samorządu pracowniczego. Mają one inne kompetencje niż związki zawodowe, aby zminimalizowane było między nimi pole do rywalizacji. Przykładowo rady pracowników dzięki wglądowi w sytuację finansową zakładu mogą odpowiednio wcześniej reagować w kwestiach dotyczących zatrudnienia.

Stosunki pracy są niezwykle istotnym elementem życia społecznego ze względu na wymiar czasowy (liczba godzin), aspekt ekonomiczny (źródło dochodów) oraz istniejące wzorce kulturowe (praca jako jedna z głównych wartości kulturowych). Zajmuje więc siłą rzeczy ważne miejsce w procesie kształtowania społeczeństwa obywatelskiego. Niestety, o ile w Polsce istnieją zagwarantowane formalnie oraz faktycznie przestrzegane swobody obywatelskie, o tyle wiele wskazuje na to, iż w kwestii stosunków pracy sytuacja Polski nie tylko odbiega od ideału, ale jest znacznie gorsza niż w krajach Europy Zachodniej. Instytucje kontrolne (Państwowa Inspekcja Pracy, sanepid), naukowcy, media i organizacje społeczne (związki zawodowe i organizacje pozarządowe) zwracają uwagę na szereg patologii związanych z traktowaniem pracowników najemnych, skutkiem czego jest daleko posunięty brak inicjatyw pracowników, postawa bierna, nierzadko oparta na strachu i niepewności.”

Autor: Rafał Górski
Ciąg dalszy artykułu: wszystkoconajważniejsze.pl

Przejdź do archiwum tekstów na temat:

Centrum Wspierania Rad Pracowników

Przejdź na podstronę inicjatywy:

Co robimy / Centrum Wspierania Rad Pracowników

Być może zainteresują Cię również:

Centrum Wspierania Rad Pracowników

„Rzeczpospolita” o Centrum Wspierania Rad Pracowników

W artykule Tomasza Zalewskiego pt. „Nie wszyscy chętni nowym radom”, który ukazał się 12 sierpnia na łamach dziennika „Rzeczpospolita”, autor powołuje się na doświadczenia Instytutu Spraw Obywatelskich związane problematyką rad pracowników. Cieszymy się, że nasze działania zostały dostrzeżone. Zainteresowanie ze strony mediów i członków rad pracowników utwierdza nas w przekonaniu, że Centrum Wspierania Rad Pracowników ma sens. Jest pomocne przy rozwiązywaniu problemów z jakimi zwracają się do nas zarówno pracownicy, jak i pracodawcy.