System kaucyjny. Po co to wszystko?
Z Joanną Kądziołką, prezes Polskiego Stowarzyszenia Zero Waste, rozmawia Rafał Górski, redaktor naczelny Tygodnika Spraw Obywatelskich.
Jednym z kluczowych rozwiązań dla Polski jest jak najszybsze wprowadzenie obligatoryjnego systemu kaucyjnego na jedno- i wielorazowe opakowania po napojach oraz urealnienie zapisów Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (ROP), dzięki którym odpowiedzialność za wprowadzane na rynek opakowania wezmą producenci.
Joanna Kądziołka, „Toniemy w odpadach! Kiedy kaucje za butelki?” (2020)
Badając rynek odpadów, ze zdumieniem odkryłem, że jedynymi, którym zależy w Polsce na walce z szarą strefą, są firmy zajmujące się zbieraniem surowców wtórnych. To biznes, który może się opłacać, jednak wyłącznie pod warunkiem że cały system działa leganie. W sytuacji gdy funkcjonuje on niezgodnie z prawem, a dokumenty, recykling i utylizacja odpadów są fikcyjne, legalnie działającym podmiotom zagląda w oczy widmo bankructwa.
Bertold Kittel, „System. Jak mafia zarabia na śmieciach” (2013)
Każdy mężczyzna, kobieta i dziecko obowiązani byli konsumować rocznie tyle a tyle. W interesie przemysłu.
Huxley, „Nowy wspaniały świat” (1932)
- Co każdy z nas powinien wiedzieć o systemie kaucyjnym?
- Jakie są najważniejsze wady systemu kaucyjnego?
- Ograniczać konsumpcję opakowań czy je segregować?
- Dlaczego tak długo trwało jego wprowadzenie? Czy to pytanie ma związek z pytaniem: Kto straci na systemie kaucyjnym? Czy coś się zmieniło od 2013 roku, kiedy światło dzienne ujrzała książka „System. Jak mafia zarabia na śmieciach”?
- Szklane butelki wielokrotnego użytku nie pasują do systemu kaucyjnego dla opakowań jednorazowych – przekonuje Związek Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego.
Proszę o komentarz. - Co to jest Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta? Kiedy zacznie obowiązywać?
- Jakiego pytania w tematach, o których rozmawiamy, nikt Ci jeszcze nie zadał? I jaka jest na nie odpowiedź?
